Paddenstoelenallergie bij kinderen: waar je op moet letten

Wat is een paddenstoelenallergie?

Een paddenstoelenallergie is een reactie die het lichaam van je kind kan hebben wanneer het paddenstoelen eet. Het is niet hetzelfde als voedselvergitiging (die komt van giftige stoffen in gevaarlijke wilde paddenstoelen). Een echte allergie is wanneer je immuunsysteem een onschuldig eiwit in de paddenstoel per ongeluk als een bedreiging ziet en reageert.

De meeste paddenstoelenallergieën beginnen eigenlijk als een schimmelallergie. Omdat paddenstoelen schimmels zijn, net zoals de schimmels in de lucht die we inademen, kan je immuunsysteem soms op beide dezelfde manier reageren. Dit heet kruisreactiviteit.

Veiligheid eerst: De enige manier om paddenstoelen veilig voor consumptie te kweken is via een schone groeikist of exemplaren van een betrouwbare groenteboer. Pluk nooit wilde paddenstoelen om op te eten — zelfs experts kunnen zich vergissen met gevaarlijke look-alikes, en er is geen manier om zeker te weten dat het veilig is.

Wat zijn de tekenen?

Als je kind een paddenstoelenallergie heeft, verschijnen symptomen meestal binnen minuten tot een uur na het eten van de paddenstoel. Dit is waar je op moet letten:

Lichte symptomen (huid en mond):

• Jeuk of tintelingen rond de mond of keel
• Rode pukkels (verheven, jeukende builtjes op de huid)
• Jeukende, waterige ogen

Matige symptomen (buik of ademhaling):

• Buikpijn of kramp
• Misselijkheid, braken of diarree
• Licht hoesten of keelschrapen

Ernstige symptomen (zoek onmiddellijk hulp):

• Zwelling in de keel die het moeilijk maakt om door te slikken
• Moeilijkheden met ademen of piepen
• Ernstig braken of buikpijn
• Zwelling rond de ogen, lippen of gezicht

Hoe moet ik paddenstoelen voor het eerst introduceren?

Als je kind oud genoeg is voor vast voedsel (meestal rond 6 maanden), en je hebt ze nog nooit paddenstoelen gegeven, introduceer ze voorzichtig.

1. Probeer goed gekookte paddenstoelen. Veel van de eiwitten die paddenstoelenallergieën veroorzaken zijn warmtegevoelig, dus koken kan allergische reacties voor sommige kinderen verminderen. Echter, niet alle paddenstoelopallergenen worden vernietigd door warmte, dus allergische reacties kunnen nog steeds gebeuren, zelfs met gekookte paddenstoelen. Kook je stukje goed tot het zacht is.

2. Begin met een heel klein stukje. Geef slechts een kleine hap gekookte paddenstoel — ongeveer zo groot als een erwt — vermengd met iets wat je kind al kent.

3. Kies een goed moment. Introduceer de paddenstoel vroeg in de dag, niet voor een dutje of bedtijd. Blijf thuis en zorg dat je de komende uur goed kunt opletten.

4. Observeer en wacht. Na die uur, als er geen symptomen zijn, is de paddenstoel waarschijnlijk veilig voor je kind. Als lichte symptomen verschijnen (jeuk in de mond, enkele rode pukkels), geef geen meer paddenstoelen en zeg het tegen je huisarts.

5. Geleidelijk verhogen. Als de eerste kleine hap goed gaat, kun je op een ander moment een grotere hap proberen.

Wanneer moet ik de huisarts bellen?

Bel je huisarts tijdens kantooruren als:

• Je kind jeuk of tintelingen in de mond heeft die langer dan een paar minuten duurt.
• Een paar rode pukkels verschijnen maar verdwijnen dan binnen enkele minuten.
• Je kind klaagt over lichte buikpijn die snel weggaat.

Bel 112 (alarmdiensten) of ga onmiddellijk naar de eerste hulp als:

• De keel, lippen, tong of gezicht van je kind begint op te zwellen.
• Je kind hoest, piept of moeite heeft met ademen.
• Je kind herhaaldelijk braakt of ernstige buikpijn heeft.
• Je kind lijkt verward, slaperig of ongewoon zwak.

Dit zijn tekenen van een ernstige allergische reactie (anafylaxie), wat zeldzaam maar serieus is en direct noodhulp nodig heeft.

Het korte verhaal

Paddenstoelenallergieën zijn ongewoon bij kinderen, maar ze gebeuren wel. Als je je kind zelfgekweekte paddenstoelen voor het eerst geeft, begin dan met één heel klein goed gekookt stukje en let op jeuk, rode pukkels of buikpijn in het volgende uur. De meeste reacties zijn licht en verdwijnen snel. Bel je huisarts als symptomen aanhouden; bel 112 als de keel of gezicht van je kind opzwelt, of als ze moeite hebben met ademen.