Czym jest ten biały puch?

Najciekawsza część twojego zestawu

Gdy ludzie patrzą na zestaw do uprawy grzybów, zwykle czekają na grzyby. Blok pod spodem — biała, puszysta, trochę nudna bryła — jest ignorowany.

A oto zaskoczenie: to właśnie ten blok jest prawdziwym żywym stworzeniem. Grzyby to tylko część, którą wypycha na zewnątrz, żeby wytworzyć zarodniki — trochę jak jabłko na drzewie. Biały puch to sam grzyb, żywy i czujny właśnie w tej chwili.

Więc czym on właściwie jest?

Poznaj strzępki

Gdybyś mógł przybliżyć biały puch przez mocny mikroskop, nie zobaczyłbyś litej pianki. Zobaczyłbyś tysiące niesamowicie cienkich nitek, splątanych ze sobą.

Każda pojedyncza nitka nazywa się strzępką (po łacinie hypha). Wiele nitek razem to strzępki (hyphae). Strzępka to maleńka żywa rurka, dużo cieńsza niż twój włos. Rośnie coraz dłużej i po drodze rozgałęzia się.

Strzępki są tak cienkie, że pojedyncza jest niewidoczna gołym okiem. Ale gdy miliony z nich rosną razem w jednym miejscu, w końcu można je zobaczyć — jako ten miękki, biały puch.

Sieć ma swoją nazwę: grzybnia

Cały splątany zbiór strzępek, połączonych ze sobą, nazywa się grzybnią (po łacinie mycelium).

Pomyśl o tym tak:

• Jedna nitka = strzępka

• Cała połączona sieć nitek = grzybnia

Grzybnia to główne ciało grzyba. To nie ozdoba i nie jakaś zepsuta pleśń. To grzyb wykonujący swoją prawdziwą pracę: rozprzestrzenianie się w pokarmie, odżywianie się i wzrost.

W twoim zestawie grzybnia przerosła cały blok, oplatając każdy okruszek trocin czy słomy. Dlatego blok jest twardy i wygląda na biały. Jest szczelnie wypełniony żywymi nitkami.

Ciało wywrócone na drugą stronę

Oto dziwna i wspaniała myśl. Twoje ciało trzyma jedzenie w środku — wkładasz jedzenie do ust, a żołądek wykonuje swoją pracę.

Grzyb robi to na odwrót. Jego ciało, czyli grzybnia, rośnie w i wokół swojego pokarmu. Mieszka wprost wewnątrz swojego obiadu. W kolejnej lekcji dowiesz się, jak dokładnie je.

Twój zestaw uprawia bezpieczny, hodowlany grzyb, wybrany specjalnie do uprawy w domu. Oglądamy je, uczymy się o nich i hodujemy je — ale nigdy nie zrywamy ani nie jemy dzikich grzybów znalezionych na zewnątrz.

Więc następnym razem, gdy spojrzysz na ten blok, pamiętaj: nie patrzysz na opakowanie. Patrzysz na żywą sieć tysięcy nitek. To właśnie grzybnia.