Kiedy usunąć zakażony blok

Najtrudniejsza decyzja w pomieszczeniu

Każdy hodowca nienawidzi usuwania zakażonych bloków. Włożyłeś tygodnie w blok, widzisz odrobinę zieleni albo szarości, która się wkrada, a instynkt podpowiada, żeby go ratować. Ale najważniejszą liczbą w Twoim pomieszczeniu hodowlanym nie jest jeden blok — są wszystkie razem. Usunięcie bloku to nie poddanie się, to ochrona całego pomieszczenia. Ta lekcja jest o tym, jak podjąć tę decyzję spokojnie i wcześnie.

Kluczowa zasada: zarodnikujący zakażeniowiec to nadajnik radiowy. Każda godzina, w której zostawiasz w pomieszczeniu otwarty, wypuszczający zarodniki blok, oznacza zasiewanie Twojej następnej uprawy i wszystkich sąsiednich bloków. Rachunek prawie zawsze przemawia za usunięciem jednego bloku, żeby ocalić dziesięć.

Kiedy usuwać bez wahania

Niektóre sytuacje nie są trudnymi wyborami. Usuwaj blok od razu, gdy widzisz:

• Zieloną pleśń (Trichodermę), która zmieniła kolor. Gdy jest już zielona, znaczy to, że zarodnikuje. Dla domowego hodowcy blok zakażony Trichodermą traktuje się jako całkowitą stratę — priorytetem staje się bezpieczne jego usunięcie.

• Szybko rozprzestrzeniającą się pleśń pajęczynowatą. Ponieważ pleśń pajęczynowata może objąć całą powierzchnię w ciągu jednego lub dwóch dni, ugruntowana, rozprzestrzeniająca się plama oznacza, że blok jest stracony, a zegar dla pomieszczenia już tyka.

• Rozległą bakteryjną plamistość na całym rzucie owocników, zwłaszcza ze śluzowatymi, rozpadającymi się kapeluszami.

• Każdy kwaśny, cuchnący zapach lub zapach „mokrej torby sportowej” z podłoża, który sygnalizuje bakteryjny rozkład wewnątrz bloku. Zdrowy blok pachnie ziemiście i świeżo.

• Wiele zakażeń jednocześnie lub zakażenie głęboko wewnątrz podłoża, a nie tylko małą plamkę na powierzchni.

Gdy masz wątpliwości, rozważ ryzyko obu stron. Błędne pozostawienie zakażonego bloku może kosztować Cię całe pomieszczenie; błędne usunięcie bloku kosztuje Cię jeden blok. To nie są równoważne ryzyka.

Usuwanie bloku bez rozsiewania zarodników

Sposób, w jaki usuwasz blok, ma tak samo duże znaczenie jak sama decyzja. Celem jest wyniesienie go bez zamieniania usunięcia w wystrzał zarodników.

• Nie poruszaj go w pomieszczeniu. Nigdy nie otwieraj, nie szczotkuj ani nie dmuchaj na zarodnikujący blok w środku i nie noś go odkrytego przez pomieszczenie hodowlane.

• Zapakuj go na miejscu. Delikatnie zamknij cały blok w plastikowej torbie, zanim go przeniesiesz, żeby zarodniki pozostały wewnątrz. Niektórzy hodowcy lekko zwilżają powierzchnię wcześniej, żeby przycisnąć luźne zarodniki.

• Wynieś go całkowicie z obszaru hodowlanego i wyrzuć do zamkniętego pojemnika na odpady, z dala od dopływu powietrza oraz zapasów zaczynu i podłoża.

• Umyj i zdezynfekuj ręce, narzędzia oraz wszelkie powierzchnie, których blok dotykał. Zmień lub wyczyść ubranie, jeśli miałeś z nim bliski kontakt.

• Potem obserwuj sąsiadów. Sprawdzaj otaczające bloki codziennie przez kolejny tydzień, czy nie pojawi się coś podobnego.

Wyciąganie wniosków z każdego usunięcia

Usunięcie bloku to też dane. Zapytaj, co pozwoliło zakażeniu wniknąć: niedostatecznie potraktowane podłoże, stojące powietrze, mokre kapelusze, zmęczony zaczyn, potknięcie w higienie? Każdy zakażony blok, uczciwie przeanalizowany, mówi Ci, którą przyczynę źródłową z poprzedniej lekcji dokręcić mocniej. Hodowcy, którzy śledzą swoje przypadki usuwania bloków, z czasem zakażają się mniej — nie dlatego, że mają więcej szczęścia, tylko dlatego, że stale zamykają kolejne drzwi.

Uwaga dotycząca bezpieczeństwa: usunięte bloki są odpadem, nigdy jedzeniem. Nigdy nie próbuj zebrać ani zjeść grzybów z zakażonego bloku, nigdy nie próbuj niczego, żeby to ocenić, i zawsze dokładnie gotuj hodowane grzyby zamiast jeść je na surowo. Młodsi hodowcy powinni obsługiwać i wyrzucać zakażone bloki razem z dorosłym, a potem dokładnie się umyć.